outburst

Outburst is a Dutch thrash metalband that has been around for quite a long time, but until now has only ever released two demos and one EP, ¡¥Overfiend¡¦, in 2003. After that it was trouble, backlash, looking for a record company to release their proper album, finding one after a long, long time (Black Lotus), seeing that label go broke only months after signing, then some time of thinking and then the decision to release their long awaited debut album ¡¥Fair And Balanced¡¦ by themselves. Well, long awaited¡K At least I waited for a long time, since their ¡¥Overfiend¡¦ EP showed a lot of promise for a full length album. So then, the question that will be answered after four/five paragraphs: Does ¡¥Fair And Balanced¡¦ live up to my expectations, thus: is it a good album?

The record¡¦s jump off is one of violence and sick speed. A two minute and five seconds instrumental blast. Very effective too, because it basically has about 1.5 riffs, plus a fast solo added to it in the end. An awesome way to start a thrash metal album. This one, ¡¥220¡¦ evolves naturally into ¡¥Freddy¡¦s Song¡¦, in which we are introduced to a more balanced Outburst. There are screams or grunts in parts around the recurring catchy (not in a bad way) chorus and that chorus is sung with clean vocals. These various voice types are very well combined -although the clean vocals can be a bit shaky- and also work well with the instrumentation: low riffs, pretty straight forward, but good drums and well, you know, the bass too. I guess.
Song three almost starts as a power metal song, in that it is very melodic and catchy. It features the three types of vocals again and another chorus with clean singing. Now, in something like metalcore I find that mostly incredibly stupid, but in this thrash, it is quite all right, because it keeps one from growing a headache as a result of the unrelenting speed. Song four, ¡¥The Beast Will Strike Again¡¦ (yeah, whatever) is a more of a filler type song. In that I do not mean it¡¦s bad, I mean that songs like this need to be on the album, but you won¡¦t remember ¡¥Fair And Balanced¡¦ by it. Song five then, a great one in case of riffage, but with these types of riffs, a lower grunted Lamb Of God-type vocals would be more in place, but well, it¡¦s thrash, so that you will not hear. The drums and guitars are awesome in this one though, and compensate.
We reach the halfway point with the signature slower song (or so it seems), to keep your ears from bleeding. After two minutes of nice, inventive riffs and double-kick drums all of a sudden there¡¦s a break and you know what¡¦s coming next: violence and anger.

This anger and violence is not that new or original, and unluckily, the fast pace goes on for the entire rest of the song and there aren¡¦t many notable changes in the instrumentation during those four minutes, which makes the whole tedious and headache invoking. This unrelenting fast pace is held throughout ¡¥From Hell¡¦, song seven; a forgettable one, only the beautiful break and slow part afterwards in the middle are worthwhile. ¡¥The End¡¦, which is actually three ticks away from it, is one of the best songs on the album and reinstates my faith: great riffs, good changes of pace, decent vocals and that most surprising part of the entire album. Said part is a well-put proggy bit, with a lot of feeling and even groove. In thrash metal! You don¡¦t here that often, or enough, but it is well built into the whole in this song.
¡¥My Own Hell¡¦ after that one is one to just let pass as it is just a typical thrash metal, high speed song. Number ten then, is one from their EP of 2003. Normally that would be a bad idea, but ¡¥Attack Of The Overfiend¡¦ is decent enough. The title track, predictably called ¡¥Fair And Balanced¡¦ is a simple, yet efficient, single riff two minute instrumental, with a voice over track, presumably from some movie. The voice over sounds quite cool, and I wish they could¡¦ve done something like it on three instances throughout the CD: the start, the middle and the end. It would be better balanced that way.

Now, the moment you have all been waiting for: THE CONCLUSION! Indeed, cause for applause„¦ (I¡¦m copyrighting that one). Here goes: Outburst have delivered a decent album with ¡¥Fair And Balanced¡¦. In nearly every song there are moments of greatness, which you¡¦ll remember, and which warrant the 7 out of 10 I give this album. However, some of the song structuring is at times quite poor. Also, about half of the fast parts were not imaginative, but more so, formulaic. Then again, Slayer does that too, and gets away with it. Another complaint are the vocals, which can be pretty tiresome here and there, but the band does know when to let their instruments do the talking, so this is a problem that can be overlooked.
The final thought regarding this album thus must be: ¡¥Fair And Balanced¡¦ is at times standard thrash metal fare, but has enough brilliance and great riffs on it to make the balance lean towards good.

Review by; Frank M. (web Link)

____________________________________________________________________________________________________________________

____________________________________________________________________________________________________________________

De release van het debuut van de Tilburgse thrashmetalband Outburst heeft heel wat voeten in aarde gehad. Het opnameproces startte halverwege 2004. De aanvankelijke release stond gepland voor enkele maanden later, met From Hell als beoogde albumtitel. Moeizame onderhandelingen met platenlabels en het faillissement van de Griekse maatschappij Black Lotus die de groep tekende, zorgden ervoor dat de opnamen op de plank bleven liggen. Uiteindelijk heeft Outburst het heft in eigen hand genomen en de tot Fair And Balanced hernoemde plaat zelf uitgebracht. Een slimme zet; het album mag gehoord worden. Alleen al vanwege de sound die dankzij de productie, mix en mastering van Jochem Jacobs (Textures) uit de speakers knált. En anders wel om de gastbijdragen van Textures-zanger Eric Kalsbeek in oudje Attack Of The Overfiend. Of vanwege de in Denver opgenomen zangpartijen van Cephalic Carnage-frontman Leonard Leal in What The Eyes See, een tegenprestatie voor de bijdrage die Outburst-zanger Tjerk Maas leverde aan de in 2005 verschenen Cephalic Carnage-plaat Anomalies. De met Scandinavische invloeden gelardeerde thrashmetal van de Tilburgers onderscheidt zich van veel collega’s door de toevoeging van gepaste old school elementen (Testament en Exodus). De sound is vertrouwd, vernieuwend en uiterst nauwkeurig uitgevoerd; Fair And Balanced. Met messcherpe riffs, strakke drums en grote vocale variatie maakt Outburst duidelijk waarom de band het podium deelde met internationale thrashgrootheden als The Haunted, Nuclear Assault, Death Angel en Tankard.

Review by; Wouter Dielesen (Web Link)
____________________________________________________________________________________________________________________

____________________________________________________________________________________________________________________

Nederland heeft er wat mij beftreft terug een topband bij. De cd “Fair and Balanced” van het uit Tilburg afkomstige Outburst is een complete verrassing. De thrash van dit vijftal heeft alles om bij zowat iedereen in de smaak te vallen. Strak, snel, beenhard, melodieus en vooral meer dan uitstekend ingezongen. Tjerk Maas weet zijn stem in alle bochten te wringen en laat zo heel wat variatie horen. In sommige songs zingt Maas lekker rauw, terwijl er in andere terug meer melodie te horen is. Daarenboven heb ik de indruk dat Tjerk behoorlijk opkijkt naar Chuck Billy van Testament. Dat is duidelijk te horen in de song “The Beast Will Strike Again” en hiermee halen we met de Bay Area alvast één invloed aan voor deze cd, die overigens in verscheidene tracks ook de stijl van pure Gothenburg metal laat horen. Voor elk wat wils dus en deze “Fair And Balanced” is een plaat die door zijn afwisseling van het begin tot einde kan boeien. Pluspunt is de excellente beukende productie en geluidskwaliteit die deze muziek enkel maar ten goede komt.

85/100

Review By; Peter Vanhecke
____________________________________________________________________________________________________________________

____________________________________________________________________________________________________________________

____________________________________________________________________________________________________________________

____________________________________________________________________________________________________________________

Amehoela!!! Als je als oude thrash-fanaat nog eens een schijf hoort die je terug mee in de tijd neemt naar die gloriedagen van de thrash – en dan praat ik natuurlijk over eind jaren tachtig, begin jaren negentig – wil je het natuurlijk van de daken schreeuwen. Deze noorderburen weten hoe echte thrash moet klinken. Hard, snel en compromisloos. Voeg daar dan nog eens twee schitterende gitaristen bij die de invloeden van Forbidden en Dark Angel niet schuwen en je weet wat je kunt verwachten. Al bij de eerste tonen van het instrumentale “220” is het meteen raak. Het gaspedaal blijft ingeduwd tot het laatste nummer dat eigenlijk meer als outro kan gezien worden. Het hoogtepunt van dit album is voor mij het knappe "Slaughterhouse". Een lekker mosh-nummer met een meerstemmig refrein en een supervette riff ongeveer in het midden van het nummer. Outburst laat vooral de gitaren het werk doen en daar ligt dan ook het enige minpuntje, namelijk de zangpartijen. Wat hen onderscheidt met de bovengenoemde bands is een zanger met een uniek karakter en meer power. De zanger is zeker niet slecht maar ik heb de indruk dat hier meer in had gezeten. Al bij al een beresterk thrash-album.

Review By; Deeway (weblink)
____________________________________________________________________________________________________________________



Fair and Balanced reviews
____________________________________________________________________________________________________________________
Gothtronic (Dutch) RockEzine (Enlish) Lords of MetaL (Dutch) MetalFan (Dutch) Oor (Dutch) Helspawnmag (Dutch) bright-eyes (German) VS-Webzine (French) Rocktribune (Dutch) Rockhard (German) Vampire Magazine (English) Dreun (Dutch)	Aug 2006 Aug 2006 Aug 31 2006 Aug 22 2006 Aug 2006 Aug 31 2006 Aug 2006 Aug 2006 Sep 2006 Sep 2006 Sep 2006 Sep 2006	Review by; Review by; Frank M. Review by; Koen & Horst Review by; Armand Review by; Wouter Dielesen Review by; Yves Review by; Bernd Joachim Review by; Review By; Peter Vanhecke Review By; Buffo Review By; Tim Review By; Deeway

____________________________________________________________________________________________________________________
Gothtronic
____________________________________________________________________________________________________________________ Outburst are from the Netherlands and their newest record ‘Fair and Balanced’ will be released through their own label, Overfiend Records. Purevolume (where a couple of tracks can also be sampled for free) states that the band was heavily influenced by thrash metal from bands like Testament and melodic death metal like Carcass and At the Gates. These influences are audible across the record, it consists of thrash riffs, fairly harsh thrash-like vocals and some clean vocal parts reminiscent of modern melo-death. Now, the mixture of these influences can either turn a band into a very generic one lumping it in with loads of other bands that are already doing the exact same thing or, if the music is played really well, the riffs are tight and the band finds a way to make their catchy melodies accompanied by clean vocals into something that works in the right way (read: without it getting annoying) it can also slide into the other direction and make a band playing this style rise above several of their colleagues. First of all let it be noted that Outburst falls in the latter category. This album is tight as hell, the riffing gets incredibly fast at times, the drumming is of a decent quality and the clean vocals don’t get annoying at all. The production is also fairly decent and the instruments come through in a powerful way. The vocals sound a bit too far back in the mix at times though but this is something very minor. The key word for this album seems to be speed. There is no overly high ‘wuss factor’ to be found here, just unrelenting riffs played at breakneck speeds. Every once in a while the music slows down a bit for the occasional melodic part where clean vocals set in and of course there’s also room for a couple of decent guitar solos. Highlights of the album include ‘What the Eyes See’, ‘Attack of the Overfiend’ and the massive song ‘Slaughterhouse’. The first two are also the songs featuring guest vocalists. Guest vocals on ‘What the Eyes See’ are provided by Leonard Leal of Cephalic Carnage and Eric Kalsbeek of Textures provides guest vocals on ‘Attack of the Overfiend’. ‘Fair and Balanced’, while not being the most original piece of work to date, is an awesome album and this band deserves to be recognised in the metal community. This is a definite recommended buy for all fans of faster thrash metal. (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
Rockezine
____________________________________________________________________________________________________________________ Outburst is a Dutch thrash metalband that has been around for quite a long time, but until now has only ever released two demos and one EP, ¡¥Overfiend¡¦, in 2003. After that it was trouble, backlash, looking for a record company to release their proper album, finding one after a long, long time (Black Lotus), seeing that label go broke only months after signing, then some time of thinking and then the decision to release their long awaited debut album ¡¥Fair And Balanced¡¦ by themselves. Well, long awaited¡K At least I waited for a long time, since their ¡¥Overfiend¡¦ EP showed a lot of promise for a full length album. So then, the question that will be answered after four/five paragraphs: Does ¡¥Fair And Balanced¡¦ live up to my expectations, thus: is it a good album? The record¡¦s jump off is one of violence and sick speed. A two minute and five seconds instrumental blast. Very effective too, because it basically has about 1.5 riffs, plus a fast solo added to it in the end. An awesome way to start a thrash metal album. This one, ¡¥220¡¦ evolves naturally into ¡¥Freddy¡¦s Song¡¦, in which we are introduced to a more balanced Outburst. There are screams or grunts in parts around the recurring catchy (not in a bad way) chorus and that chorus is sung with clean vocals. These various voice types are very well combined -although the clean vocals can be a bit shaky- and also work well with the instrumentation: low riffs, pretty straight forward, but good drums and well, you know, the bass too. I guess. Song three almost starts as a power metal song, in that it is very melodic and catchy. It features the three types of vocals again and another chorus with clean singing. Now, in something like metalcore I find that mostly incredibly stupid, but in this thrash, it is quite all right, because it keeps one from growing a headache as a result of the unrelenting speed. Song four, ¡¥The Beast Will Strike Again¡¦ (yeah, whatever) is a more of a filler type song. In that I do not mean it¡¦s bad, I mean that songs like this need to be on the album, but you won¡¦t remember ¡¥Fair And Balanced¡¦ by it. Song five then, a great one in case of riffage, but with these types of riffs, a lower grunted Lamb Of God-type vocals would be more in place, but well, it¡¦s thrash, so that you will not hear. The drums and guitars are awesome in this one though, and compensate. We reach the halfway point with the signature slower song (or so it seems), to keep your ears from bleeding. After two minutes of nice, inventive riffs and double-kick drums all of a sudden there¡¦s a break and you know what¡¦s coming next: violence and anger. This anger and violence is not that new or original, and unluckily, the fast pace goes on for the entire rest of the song and there aren¡¦t many notable changes in the instrumentation during those four minutes, which makes the whole tedious and headache invoking. This unrelenting fast pace is held throughout ¡¥From Hell¡¦, song seven; a forgettable one, only the beautiful break and slow part afterwards in the middle are worthwhile. ¡¥The End¡¦, which is actually three ticks away from it, is one of the best songs on the album and reinstates my faith: great riffs, good changes of pace, decent vocals and that most surprising part of the entire album. Said part is a well-put proggy bit, with a lot of feeling and even groove. In thrash metal! You don¡¦t here that often, or enough, but it is well built into the whole in this song. ¡¥My Own Hell¡¦ after that one is one to just let pass as it is just a typical thrash metal, high speed song. Number ten then, is one from their EP of 2003. Normally that would be a bad idea, but ¡¥Attack Of The Overfiend¡¦ is decent enough. The title track, predictably called ¡¥Fair And Balanced¡¦ is a simple, yet efficient, single riff two minute instrumental, with a voice over track, presumably from some movie. The voice over sounds quite cool, and I wish they could¡¦ve done something like it on three instances throughout the CD: the start, the middle and the end. It would be better balanced that way. Now, the moment you have all been waiting for: THE CONCLUSION! Indeed, cause for applause„¦ (I¡¦m copyrighting that one). Here goes: Outburst have delivered a decent album with ¡¥Fair And Balanced¡¦. In nearly every song there are moments of greatness, which you¡¦ll remember, and which warrant the 7 out of 10 I give this album. However, some of the song structuring is at times quite poor. Also, about half of the fast parts were not imaginative, but more so, formulaic. Then again, Slayer does that too, and gets away with it. Another complaint are the vocals, which can be pretty tiresome here and there, but the band does know when to let their instruments do the talking, so this is a problem that can be overlooked. The final thought regarding this album thus must be: ¡¥Fair And Balanced¡¦ is at times standard thrash metal fare, but has enough brilliance and great riffs on it to make the balance lean towards good. Review by; Frank M. (web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
lords of metal
____________________________________________________________________________________________________________________ Outburst is een zeer opvallende band uit Tilburg, welke het genoegen had het podium te delen met bekende bands als Death Angel, The Crown, Anthrax en meer, veel meer. Teveel om op te noemen. De band, die uit de overblijfselen van Acrostichon is opgestaan heeft ook op Ozzfest gespeeld, het No Mercy Festival en zelfs het Milwaukee Metalfest in 2003. Een imposante lijst voor een bandje dat slechts één mini-cd ('Overfiend') in eigen beheer heeft uitgebracht. De tweede aanval heeft 'Fair And Balanced'. De titel is afkomstig van een slogan van de Fox Nieuwszender. De cd is opgenomen in de Double Noise Studio (onder andere Sauron) in hun eigen stad. Deze band klinkt als een zeer goed geoliede thrashmachine en combineert verschillende stijlen binnen het metalen spectrum, van Bay Area thrash tot melodieuze Gothenburg metal tot oude Duitse speedmetal. Het geluid van de cd is zeer goed te noemen en legde mijn installatie voorgoed in de puin. Er zijn gastbijdragen van Erik Kalsbeek op het nummer 'Attack Of The Overfiend' en van Leonard Leal (Cephalic Carnage) op 'What The Eyes See'. Outburst zijn geen vernieuwers van een uniek geluid, maar ze zijn zeer goed in wat ze doen. Alles bij elkaar optellend kan ik je vertellen dat je niet goed bij je hoofd bent als je deze cd laat liggen. Dat wil zeggen, als deze schijf een keer in de winkels komt, want op het moment van schrijven is er nog geen release datum bekend. Review by; Koen (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________ Deze plaat is al reeds een geruime tijd geleden opgenomen (2004), en in februari 2005 kregen wij al reeds een advance copy doorgespeeld die mijn collega Koen van een review voorzag in het LoM issue van die maand. Het was aanvankelijk de bedoeling dat de CD zou uitkomen bij het Griekse Black Lotus label, maar die hebben recentelijk de pijp aan Maarten gegeven (als in failliet). Schijnbaar was er geen ander label geïnteresseerd in het uitbrengen van dit kant en klare product (hetgeen ik werkelijk onbegrijpelijk vind als je ziet wat er voor onstellende bagger wel een deal krijgt), dus besloot men de boel nu zelf maar uit te brengen op Overfiend Records, hun eigen nieuw opgerichte label. Aan de plaat is verder voor zover ik weet niet meer gesleuteld, en ik sluit me van harte aan bij de review van collega Koen. Al is mijn persoonlijke score wel enkele puntjes hoger vanwege het feit dat de vocalen van zanger Tjerk er in vergelijking met de single 'Borg' (2001) en de mini CD 'Overfiend' enorm op vooruit zijn gegaan. Review by; Horst (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
MetalFan
____________________________________________________________________________________________________________________ Outburst komt voort uit de restanten van Acrostichon en heeft hiervoor alleen wat mini-cd’s uitgebracht. Dit heeft de band er niet van weerhouden om te spelen met de grotere bands van deze aardkloot zoals the Haunted, Arch Enemy, Death Angel, Testament en Anthrax, op festivals als Ozzfest in Nijmegen en zelfs op het Milwaukee Metal Festival. Niet de minste namen en festivals. Des te vreemder was het dat men redelijk wat moeite had om een geschikt label te vinden. Een deal met Black Lotus ging niet door vanwege het onzekere voortbestaan van dat label, waardoor men besloot het heft in eigen handen te nemen en Fair and Balanced maar op het eigen Overfiend label uit te brengen. Met de mini-cd’s van de band ben ik niet bekend maar wat de band op Fair and Balanced brengt is meer dan in orde. Men brengt een mengeling van modernere Zweedse death/thrash-metal en de wat ouderwetsere Bay Area thrash en doet dat op zeer overtuigende wijze. Productioneel en ook muzikaal gezien zit het wel snor met deze mannen, de flitsende solo’s en pakkende riffs vliegen je om de oren. Daarnaast weet men ook qua drumwerk en zang erg te boeien. Gelukkig geen 13 in een dozijn metalcore zanger of een constante thrash-schreeuwlelijk, maar een mengelmoes van dit alles. Met de toevoeging van cleane zang die gelukkig nergens zeikerig of vervelend klinkt. Iets waar veel bands tegenwoordig last van hebben. Gastbijdragen op dit schijfje zijn er van Leon Leal van Cephalic Carnage op What The Eyes See en Textures zanger Eric Kalsbeek op Attack of the Overfiend deze bijdragen zijn echter alleen leuk voor de statistieken want ook zonder de hulp van deze mannen blijft Fair and Balanced kaarsrecht overeind. Wat mij betreft is dit dan ook een verplichte aanschaf voor liefhebbers van eerder genoemde bands. Vanaf 28 augustus mag je naar de platenboer rennen om dit schijfje uit de rekken te plukken. Review by; Armand (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
Oor
____________________________________________________________________________________________________________________ De release van het debuut van de Tilburgse thrashmetalband Outburst heeft heel wat voeten in aarde gehad. Het opnameproces startte halverwege 2004. De aanvankelijke release stond gepland voor enkele maanden later, met From Hell als beoogde albumtitel. Moeizame onderhandelingen met platenlabels en het faillissement van de Griekse maatschappij Black Lotus die de groep tekende, zorgden ervoor dat de opnamen op de plank bleven liggen. Uiteindelijk heeft Outburst het heft in eigen hand genomen en de tot Fair And Balanced hernoemde plaat zelf uitgebracht. Een slimme zet; het album mag gehoord worden. Alleen al vanwege de sound die dankzij de productie, mix en mastering van Jochem Jacobs (Textures) uit de speakers knált. En anders wel om de gastbijdragen van Textures-zanger Eric Kalsbeek in oudje Attack Of The Overfiend. Of vanwege de in Denver opgenomen zangpartijen van Cephalic Carnage-frontman Leonard Leal in What The Eyes See, een tegenprestatie voor de bijdrage die Outburst-zanger Tjerk Maas leverde aan de in 2005 verschenen Cephalic Carnage-plaat Anomalies. De met Scandinavische invloeden gelardeerde thrashmetal van de Tilburgers onderscheidt zich van veel collega’s door de toevoeging van gepaste old school elementen (Testament en Exodus). De sound is vertrouwd, vernieuwend en uiterst nauwkeurig uitgevoerd; Fair And Balanced. Met messcherpe riffs, strakke drums en grote vocale variatie maakt Outburst duidelijk waarom de band het podium deelde met internationale thrashgrootheden als The Haunted, Nuclear Assault, Death Angel en Tankard. Review by; Wouter Dielesen (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
hellspawnmag
____________________________________________________________________________________________________________________ Hmmm...! Uitstekende muzikanten, strak gemusiceerd, goede productie, veel agressie, veel melodie, lekkere solo's. Alle elementen zijn aanwezig om hier een lekkere pot thrash metal neer te zetten. Maar toch mis ik iets dat ik moeilijk kan definiëren. Er is iets dat me afstoot en ik kan moeilijk beschrijven wat. Misschien de complexiteit die ervoor zorgt dat deze schijf niet bij de eerste luisterbeurt aanslaat? Meerdere luisterbeurten zijn immers nodig om enig inzicht te verkrijgen in de songstructuren. Misschien het mixen van Meshuggah gitaarpartijen met de Zweedse melodie lijnen? Misschien enkel en alleen deze melodieuze Scandinavische invloeden? Misschien de gewone zang van Tjerk? Echt, ik weet het niet, daarom ook mijn twijfels over dit Outburst. Dit is zeker geen 'classic' thrash metal. Diegenen die houden van In Flames, Dark Tranquillity, Darkane, Soilwork en Meshuggah zullen hier ongetwijfeld een vette kluif aan hebben. Review by; Yves (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
Bright-Eyes
____________________________________________________________________________________________________________________ Das wurde aber auch mal Zeit, dass die Niederländer endlich mal mit einem Longplayer daherkommen. Bereits seit 1998 machen sie gemeinsame Sache, bisher langte es aber immer nur zu Mini-CDs. Die Burschen haben sich schon mit einer Reihe etablierter Thrash-Freunde die Bühne geteilt (z. B. Tankard, Macabre, Darkane, Arch Enemy, Death Angel, Nuclear Assualt, Testament) und so weit weg von dieser Konkurrenz ist ihr eigenes Können beileibe nicht. So richtig schön antiquiert brezelt der heftige Fünfer seine Thrash-Projektile raus und Bezüge zu Razor späteren Datums und Rage ganz am Anfang sind nicht ganz zu verleugnen. Ein kleiner Schuss Artillery hier, ein Spritzer Exodus dort und als Sahnehaube a bisserl Testament oben drauf – ein explosiver Cocktail also. Bei OUTBURST scheppern die Gitarren so richtig schön alt und wenn sie mit etwas schrägeren Quer-Riffs (beispielsweise bei ‚The End’) anrollen, gefallen sie mir persönlich am besten. Diese knapp 40 Minuten sollte man sich mit voller Dröhnung unterm Kopfhörer geben, an nichts denken und einfach nur die Sau rauslassen. Review by; Bernd Joachim (Web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
VS-Webzine
____________________________________________________________________________________________________________________ Je viens à peine de mettre «Fair And Balanced » dans le lecteur CD de mon PC afin de le réécouter encore une fois pendant que j’en débuterai la chronique, que j’aperçois du coin de l’œil une pub pour le nouveau MAIDEN à la télé. Je me dis alors que 2006, qui a mis un peu de temps à démarrer, sera peut-être finalement un bon cru discographique après l’excellente cuvée 2004. Ben oui, j’ai beau m’être fait avoir un paquet de fois par des chroniques trop enthousiastes, j’ai envie de croire que MAIDEN et BLIND GUARDIAN nous offriront de bons albums qui s’ajouteront au DEICIDE à venir (ou tout chaud, tout dépend de la date de publication de cette kro), aux CANNIBAL CORPSE et IN FLAMES du début d’année et au tout récent SLAYER. Quel rapport avec OUTBURST me direz-vous ? Tout simplement que les Hollandais sortent l’un des meilleurs disques de cette année, s’appuyant lui aussi sur une recette qui a fait ses preuves, dans son cas le thrash old-school mâtiné de death et de métal suédois. Encore un groupe de plagieurs tout juste bons à pomper des riffs éculés ? Perdu ! Certes les compos de « Fair And Balanced » ne bouleverseront pas les codes du genre, mais la motivation d’OUTBURST est ailleurs : formé en 1998 par les rescapés du split d’ACROSTICHON, groupe de death atypique dont le premier album « Engraved In Black » fera son petit effet en 1993, il peut se targuer de plus de vingt ans d’expérience dans l’underground brutal et n’a donc plus rien à prouver. Après quelques mini-CDs,ce premier long play comme on dit, reflète ainsi l’aisance et le détachement propres à ceux qui sont sûrs de leur fait et se lâchent sans arrière-pensée, à commencer par « 220 », court instrumental explosif qui annonce la couleur et réveillera quelques douleurs musculaires au cou qu’on croyait disparues. Imaginez le SOILWORK de « The Chainheart Machine », ajoutez au chant hurlé à la suédoise une variante thrash façon Peavy Wagner (RAGE) et une voix claire pour être complet, quelques grammes du ARCH ENEMY de « Burning Bridges », une pointe du premier CORPORATION 187, un ou deux kilos de copeaux de médiator, deux nouveaux mollets pour le batteur et vous pourrez commencer à vous faire une idée du menu de « Fair And Balanced ». OUTBURST ne cherche pas à épater la galerie en jouant les gros bras ou les loveurs comme c’est un peu trop souvent le cas de nos jours, il rentre simplement la tête et fonce dans le tas, changeant sans cesse de technique de combat afin de conserver une efficacité optimale. Ses attaques fulgurantes basées sur le vieil art sacré du thrash metal s’inspirent donc parfois du death, enchaînent couplets au phrasé old-school et hurlements modernes, utilisent avec parcimonie le chant clair sur des refrains toujours entêtants, tout cela sans jamais baisser d’intensité et en se payant le luxe de balancer de vicieux solos aux mélodies enjôleuses entre deux riffs anti-cervicales. Voilà un album on ne peut plus enthousiasmant en ce mois d’août maussade qui compense aisément son léger manque de personnalité par une jouissive débauche d’énergie, un de ces albums qu’on ne se lassera pas d’écouter encore et encore, dans toutes les conditions, pour le plaisir tout simplement. (web Link) ____________________________________________________________________________________________________________________
Rocktribune
____________________________________________________________________________________________________________________ Nederland heeft er wat mij beftreft terug een topband bij. De cd “Fair and Balanced” van het uit Tilburg afkomstige Outburst is een complete verrassing. De thrash van dit vijftal heeft alles om bij zowat iedereen in de smaak te vallen. Strak, snel, beenhard, melodieus en vooral meer dan uitstekend ingezongen. Tjerk Maas weet zijn stem in alle bochten te wringen en laat zo heel wat variatie horen. In sommige songs zingt Maas lekker rauw, terwijl er in andere terug meer melodie te horen is. Daarenboven heb ik de indruk dat Tjerk behoorlijk opkijkt naar Chuck Billy van Testament. Dat is duidelijk te horen in de song “The Beast Will Strike Again” en hiermee halen we met de Bay Area alvast één invloed aan voor deze cd, die overigens in verscheidene tracks ook de stijl van pure Gothenburg metal laat horen. Voor elk wat wils dus en deze “Fair And Balanced” is een plaat die door zijn afwisseling van het begin tot einde kan boeien. Pluspunt is de excellente beukende productie en geluidskwaliteit die deze muziek enkel maar ten goede komt. 85/100 Review By; Peter Vanhecke ____________________________________________________________________________________________________________________
Rockhard
____________________________________________________________________________________________________________________ ____________________________________________________________________________________________________________________
Vampire Magazine
____________________________________________________________________________________________________________________ Sometimes things just won’t go as you had planned or wanted to be and Dutch melodic thrash band Outburst knows a thing or two about that! “Fair and Balanced” already was recorded and finished-up August 2004, but due to major setbacks (like for example the bankruptcy of their label Black Lotus) the album stayed on the shelve for almost two years. Then the band decided to invest everything themselves by founding their own Overfiend Record company and finally release ‘the damn thing’ on their own. “Fair and Balanced” was written and recorded one year after the MCD “Overfiend” and I think the title does justice to the result. The songs all sound more motivated, steady and balanced than before. The production was done by Jochem Jacobs ( a.o. Textures) and I like the way he created the emphasis on the guitars, but never losing grip on the rest of the sound! Guitarists Jos van den Brand and Arvid Kuipers positively surprised me with their vivid and tight thrash riffs which sound like an impressive combination of Gary Holt’s guitar-sound on the last two Exodus albums and a sort of Dismember-lite sound. Solo-wise it’s audible that they practised a lot as well, nice Jeff Loomis-inspired first solo in‘Freddy’s Song’ for instance. Another aspect that positively surprised me is singer Tjerk Maas’ vocals, which sound more steady and yes, balanced than on “Overfiend”, although I think less experimentations would improve them even more. Personally I like the more clean (like in the beginning of ‘What the Eyes See’) together with the more rough thrash vocals (Chuck Billy style) the most. Guest-vocal appearances were done by Cephalic Carnage’s Leonard Leal on ‘What the Eyes See’ and Texture’s Eric Kalsbeek on ‘Attack of the Overfiend’. Song-structured seen I think instrumental opener‘220’ and the long ‘Slaughterhouse’ are very strong and impressive! Yes I can honestly say that I really like this true thrash effort! It’s been two years after when this album was recorded so I asume the band has progressed even further in their abilities and sound so I expect a lot from upcoming material! Check out the band’s homepage and or My space site for MP3’s and lots of other stuff! Review By; Tim (weblink) ____________________________________________________________________________________________________________________
Dreun
____________________________________________________________________________________________________________________ Amehoela!!! Als je als oude thrash-fanaat nog eens een schijf hoort die je terug mee in de tijd neemt naar die gloriedagen van de thrash – en dan praat ik natuurlijk over eind jaren tachtig, begin jaren negentig – wil je het natuurlijk van de daken schreeuwen. Deze noorderburen weten hoe echte thrash moet klinken. Hard, snel en compromisloos. Voeg daar dan nog eens twee schitterende gitaristen bij die de invloeden van Forbidden en Dark Angel niet schuwen en je weet wat je kunt verwachten. Al bij de eerste tonen van het instrumentale “220” is het meteen raak. Het gaspedaal blijft ingeduwd tot het laatste nummer dat eigenlijk meer als outro kan gezien worden. Het hoogtepunt van dit album is voor mij het knappe "Slaughterhouse". Een lekker mosh-nummer met een meerstemmig refrein en een supervette riff ongeveer in het midden van het nummer. Outburst laat vooral de gitaren het werk doen en daar ligt dan ook het enige minpuntje, namelijk de zangpartijen. Wat hen onderscheidt met de bovengenoemde bands is een zanger met een uniek karakter en meer power. De zanger is zeker niet slecht maar ik heb de indruk dat hier meer in had gezeten. Al bij al een beresterk thrash-album. Review By; Deeway (weblink) ____________________________________________________________________________________________________________________